“pangandikan” ing tembang dolanan

monggo dipun wos satunggaling tembang dolanan puniko

“…..

eee dayohe teko

eee gelarno kloso

eee klasane bedhah

eee tambalno jadah

eee jadahe mambu

eee pakakno asu

eee asune mati

eee kelekno kali

eee kaline banjir

eee kelekno pinggir

…..”

ing saklebetipun wonten satunggaling ilmu ingkang waget kito pendhet intinipun.

biasanipun kito ngendiko warni-warni sahingga ingkang dipun ngendikaaken malah mboten trep kaliyan asalipun. ing tembang puniko, dipun gambaraken sangking ngendiko  dayoh, malah ngalntur dumugi segawon lan kali.

mugi kito sedoyo klebeet ingkang waget njaga pangandikan.

kanca vs rencang

sampun kabiasan ingkang salah kaprah, kula lan panjenengan nyebat rencang dumateng kanca kula lan panjenengan. kadosipun sami kemawon kekalihipun malah rencang katon langkung sopan tinimbang kanca.

sajatosipun, mboten sami. kanca menika ngih kanca kita sedayanipun. utawi ingkang basa Indonesianipun “teman”, “sahabat”, lsp. ananging, rencang menika artosipun rewang utawi ing basa Indonesianipun “pembantu”, batur, lsp.

monggo dipun priksani menapa pocapan kita sampun trep kaliyan basa jawi ingkang bener?

kawula nyuwun samudra pangaksami mbokbilih blog menika dereng waget paring conto basa jawi ingkang sae ing “posting”-ipun